მიუხედავად იმისა, რომ სველი შენახვისას ლაქა ანუ „თეთრი ჟანგი“ იშვიათად აფერხებს გალვანიზებული საფარის დამცავ უნარს, ეს ესთეტიკური დაზიანებაა, რომლის თავიდან აცილებაც საკმაოდ ადვილია.

სველი შენახვისას ლაქა წარმოიქმნება მაშინ, როდესაც ახლად გალვანიზებული მასალები ექვემდებარება ტენიანობას, როგორიცაა წვიმა, ნამი ან კონდენსაცია (მაღალი ტენიანობა) და რჩება ზედაპირზე შეზღუდული ჰაერის ნაკადის მქონე ადგილას. ამ პირობებმა შეიძლება გავლენა მოახდინოს დამცავი პატინის ფორმირებაზე.

როგორც წესი, თუთია ჯერ ჟანგბადთან რეაგირებს თუთიის ოქსიდის წარმოქმნით, შემდეგ კი ტენიანობასთან თუთიის ჰიდროქსიდის წარმოქმნით. კარგი ჰაერის ნაკადის შემთხვევაში, თუთიის ჰიდროქსიდი შემდეგ გარდაიქმნება თუთიის კარბონატად, რათა უზრუნველყოს თუთიის ბარიერული დაცვა, რითაც ანელებს მისი კოროზიის სიჩქარეს. თუმცა, თუ თუთიას არ აქვს თავისუფალი ნაკადის ჰაერი და რჩება ტენიანობის ზემოქმედების ქვეშ, თუთიის ჰიდროქსიდი აგრძელებს წარმოქმნას და ქმნის სველ ლაქას.

თეთრი ჟანგა შეიძლება კვირების განმავლობაში ან თუნდაც ღამით განვითარდეს, თუ პირობები ზუსტად შესაფერისია. სანაპირო ზოლის მკაცრ გარემოში, სველი შენახვის ლაქა ასევე შეიძლება წარმოიშვას ჰაერში დაგროვილი მარილის დეპოზიტების გამო, რომლებიც ღამით შთანთქავენ ტენიანობას.

ზოგიერთ გალვანიზებული ფოლადის დამზადებისას შეიძლება წარმოიქმნას სველი შენახვისას წარმოქმნილი ლაქა, რომელიც ცნობილია როგორც „შავი ლაქები“, რომლებიც ჩნდება მუქი ლაქების სახით, თეთრი ფხვნილისებრი ჟანგით ან მის გარეშე. სველი შენახვისას წარმოქმნილი ლაქის ეს ტიპი უფრო ხშირია მსუბუქი სისქის ფოლადზე, როგორიცაა ფურცლები, ღარები და თხელკედლიანი ღრუ მონაკვეთები. მისი გაწმენდა გაცილებით რთულია, ვიდრე თეთრი ჟანგის ტიპური ფორმები და ზოგჯერ ლაქები შეიძლება გაწმენდის შემდეგაც კი ხილული იყოს.